४३. मागुता हा चि जन्म पावसी । भोगिलें सुखदु:ख जाणसी ॥
हें तों न घडे रे सायासी । कां रे अंध होसी जाणोनियां ॥१॥
लक्ष चौर्याशी न चुके फेरा । गर्भवासी यातना थोरा ॥
येऊनि पडसी संदेहपुरा । वोळसा थोरा मायाजाळी ॥२॥
पशु काय पापपुण्य जाणती । उत्तम मध्यम भोग भोगिती ।
कांहीं एक उपजतां मरती । बहिरीं अंध होती पांगुळ मुकीं ॥३॥
नरदेह निधान लागलें हातीं । उत्तम सार उत्तम गती ॥
होईन देव चि ह्मणती ते होती । तरि कां चित्तीं न धरावें ॥४॥
क्षण एक मन स्थिर करुनी । सावध होई डोळे उघडोनी ॥
पाहें वेद बोलिले पुराणीं । तुका विनवणी करीतसे ॥५॥
