२१. सुख या संतसमागमें । नित्य दुनावे तुझिया नामें ॥ दहन होती सकळ कर्मे । सर्वकाळ प्रेमें डुलतसों ॥१॥
ह्मणोनि नाहीं कांही चिंता । तूं चि आमुचा मातापिता ॥ बहिणी बंधु आणि चुलता । आणिकां गोगां सर्वांठायीं ॥२॥
ऐसा हा कळला निर्धार । माझा तुज न पडे विसर ॥ अससी देऊनियां धीर । बाह्य अभ्यंतर मजजवळ ॥३॥
दु:ख तें कैसें नये स्वप्नासी । भुक्तिमुक्ति झाल्या कामारी दासी ॥ त्यांचें वर्म तूं आह्मांपाशीं । सुखें राहिलासी प्रेमाचिया ॥४॥
जेथें तुझ्या कीर्तनाचा घोष । जळती पापें पळती दोष ॥ काय तें उणें आह्मां आनंदास । सेवूं ब्रम्हरस तुका म्हणे ॥५॥
