घालूनियां काखे धन । सदा मागे जो कोरान्न ॥१॥
धन्य वायां जिणें पाही । श्वान सुकर सम तेही ॥२॥
असोनियां दरिद्रता । सदा धर्मावरी चिंता ॥३॥
द्रव्य पदरीं बहु आहे । अतिथि रिक्त हस्तें जाये ॥४॥
एका जनार्दनीं ऐसें पामर । नरक भोगिती अघोर ॥५॥
घालूनियां काखे धन । सदा मागे जो कोरान्न ॥१॥
धन्य वायां जिणें पाही । श्वान सुकर सम तेही ॥२॥
असोनियां दरिद्रता । सदा धर्मावरी चिंता ॥३॥
द्रव्य पदरीं बहु आहे । अतिथि रिक्त हस्तें जाये ॥४॥
एका जनार्दनीं ऐसें पामर । नरक भोगिती अघोर ॥५॥