घरीं धनधान्य पुरून । सदा मागे जो कोरान्न ॥१॥
द्रव्य असोनी नाहीं म्हणे । केविलवाणे म्हणे मी दीन ॥२॥
असोनि द्रव्याचिया राशी । भिक्षा मागे अहर्निशीं ॥३॥
ऐसा संचय करुन । सवेंची पावल मरण ॥४॥
वायां गेला नरदेहीं । एका जनार्दनीं पाही ॥५॥