धन कामासाठीं देख । न मनीं दोष महा दोषी ॥१॥
कवडीये लोभें केला असे मूर्ख । नाठवेची नरक पतितासी ॥२॥
कवडी येकु लाभू होतां । तै श्राद्ध करी मातापिता ॥३॥
मी उत्तम पैलहीन । ही धनलोभ्या नाठवे आठवण ॥४॥
एका जनार्दनीं शरण । काय तया ब्रह्माज्ञान ॥५॥
धन कामासाठीं देख । न मनीं दोष महा दोषी ॥१॥
कवडीये लोभें केला असे मूर्ख । नाठवेची नरक पतितासी ॥२॥
कवडी येकु लाभू होतां । तै श्राद्ध करी मातापिता ॥३॥
मी उत्तम पैलहीन । ही धनलोभ्या नाठवे आठवण ॥४॥
एका जनार्दनीं शरण । काय तया ब्रह्माज्ञान ॥५॥