७. सर्वसुखाचिया आशा जन्म गेला । क्षण मुक्ती यत्न नाहीं केला ॥ हिंडतां दिशा सीण पावला । मायावेष्टिला जीव माझा ॥१॥
माझें स्वहित नेणती कोणी । कांहीं न करितां मजवांचुनी ॥ सज्जन तंव सुखमांडणी । नेणती कोणी आदि अंत ॥२॥
काय सांगों गर्भीची यातना । मज भोगितां नारायणा ॥ मांस मळ मूत्र जाणा । तुज क्षणक्षणा ध्यात असें ॥३॥
मज चालतां प्रयाणकाळीं । असतां न दिसती जवळी ॥ मृत्तिके मृत्तिका कवळी । एकले मेळीं संचिताचे ॥४॥
आतां मज ऐसें करी गा देवा । कांहीं घडे तुझी चरणसेवा ॥ तुका विनवीतसे केशवा । चालवीं दावा संसारें ॥५॥
