५४. संसारसिंधु हा दुस्तर । नुलंघवे उलंघितां पार ॥
बहुत वाहाविलें दूर । न लगे चि तीर पैल थडी ॥१॥
किती जन्म झाला फेरा । गणित नाहीं जी दातारा ॥
पडिलों आवर्ती भोंवरा । बहुता थोरा वोळसिया ॥२॥
वाढलों परी नेणती बुद्धी । नाहीं परतली धरिली शुद्धि ॥
मग म्यां विचारावें कधीं । ऐसी संधी सांडुनियां ॥३॥
अनेक खाणीं आहार निद्रा । भयमैथुनाचा चि थारा ॥
बाळत्व तारुण्य जरा । प्रधानपुरा भोग तेथें ॥४॥
ऐसीं उलंघुनि आलों स्थळें । बहुभोवंडिलों काळें ॥
आतां हे उगवावें जाळें । उजेडाअ बळें दिवसाच्या ॥५॥
सांडीन या संसाराची वाट । बहु येणें भोगविले कष्ट ॥
दावी सत्या ऐसें नष्ट । तुका ह्मणे भ्रष्ट झालों देवद्रोही ॥६॥