१६. न बोलती तें ही कळलें देवा । लाजसी आपुलिया नांवा ॥ तुज मी नाहीं घालीत गोवा । भीड केशवा कासयाची ॥१॥
उतरी आपुला हा पार । मजशीं बोलोनि उत्तर ॥ माझा तुज नव्हे अंगीकार । मग विचार करीन मी ॥२॥
दात्या आणि मागत्यासी । धर्मनीति तरी बोलिली ऐसी ॥ यथाशक्ति टाकेल तैसी । बाधी दोघांसी विन्मुखता ॥३॥
ह्मणोनि करितों मी आस । तुझिया वचनाची वास ॥ धीर हा करुनि सायास ॥ न वजें येथून वचन ॥ हाचि माझा
नेम सत्य जाण । आहे नाहीं ह्मण तुका ह्मणे ॥५॥