मनामागें मन लावूं ।
तेथें सर्व सुख पाहूं ॥१॥
मग आह्मां काय उणे ।
दया करी नारायण ॥२॥
जनी म्हणे ऐसें मन ।
करुं देवा हो आधिन ॥३॥
मनामागें मन लावूं ।
तेथें सर्व सुख पाहूं ॥१॥
मग आह्मां काय उणे ।
दया करी नारायण ॥२॥
जनी म्हणे ऐसें मन ।
करुं देवा हो आधिन ॥३॥
