माझे मनीं जें जें होतें ।
तें तें दिधलें अनंतें ॥१॥
देह नेउनी विदेही केलें ।
शांति देउनी मीपण नेलें ॥२॥
मूळ नेलें हें क्रोधाचें ।
ठाणें केलें विवेकाचें ॥३॥
निज पदीं दिधला ठाव ।
जनी म्हणे दाता देव ॥४॥