फणस जंबीर कर्दळी दाटा । हातीं घेऊनि नांरगी फाटा ॥१॥

वारियाने कुंडलें हाले । डोळे मोडित राधा चाले ॥२॥

राधा पाहून भुललें हरी । बैल दुभें नंदाघरी ॥३।।

हरी पाहूनि भुलली चित्ता । राहा घुसळी पडेरा रिता ॥४॥

मन मिनलेंसें मना । एका भुलला जनार्दना ॥५॥