रामनामीं भाव न धरिती कोणी । नाना मंत्र तंत्र घेती जनीं ।
सकुडी कुंटणी वैकुंठासी नेली । अवचटें राम वदनीं ॥१॥
रामनाम न मानिती जनीं । सैर समाधि हरिकीर्तनीं ॥धृ॥
वारितां नाम प्रल्हाद स्मरे । त्याचे चुकविले नाना घात ।
कोरडिये काष्ठी नर मृग जाला । भक्तां साह्य जगन्नाथ ॥२॥
अभिलाषें नाम अजामेळ स्मरे । तो सोडिला यमकिंकरीं ।
मागील किल्मिष निःशेष जाळिलें । ऐसी नामाची ही थोरी ॥३॥
उफाराटे अक्षरीं रामु नारदमुनी । वाल्मिकासी उपदेशी ।
नष्ट वाटपाडा पुनीत जाला । या महाकवि म्हणविंती त्यासी ॥४॥
रामनाम कीर्तनी कैसें सुख आहे । हें शिवची जाणें साचें ।
दोचि अक्षरी काशी मुक्त केली । तारक ब्रह्मा हें त्यांचें ॥५॥
लाजेच्या संकटीं द्रौपदी नाम स्मरे । देवो वर्षला तिसी अंबरें ।
वैरी याचे शिरीं पाउल आणिला । नामें भक्तकाज सरे ॥६॥
नामाचेनी बळें पाप पुढें पळें । कर्माकर्म तेथें जळे ।
एका जनार्दनीं नाममात्रें । निजीं निजसुखाचे सोहळे ॥७॥
