अवघा व्यापक दाविला । माझा संदेह फिटला ॥१॥
मन होतें गुंडाळलें । आपुलें चरणीं पैं ठेविलें ॥२॥
केलें देहाचें सार्थक । तुटला जन्ममरण धाक ॥३॥
नाहीं पहावया दृष्टी । अवघा जनार्दनीं सृष्टी ॥४॥
कार्यकरण हारपलें । द्वैत अवघें निरसलें ॥५॥
उडालें वैरियाचें ठाणें । आतां एकचि जहालें एकपणें ॥६॥
दुजा हेत हारपला । एका जनार्दनीं एकला ॥७॥