१९२४. बहु उतावीळ

बहु उतावीळ । पाडुरंग तु दयाळ ॥१॥
मागेंतरिलें बहुतां । माझी असो द्यावी चिंता ॥२॥
दयाळ तूं पाडुरंगा । मज धरावें वोसंगा ॥३॥
सेवा तुम्हीं देवा । केली दुर्बळाची केशवा ॥४॥
उचिताउचित । एका जर्नादनीं मात ॥५॥