साचपणें माझें करावें धांवणें । काया वाचा मनें शरण तुम्हां ॥१॥
अहो पंढरीया नका आतां दुजें । विश्रांती सहज तवचरणीं ॥२॥
एका जनार्दनीं माझा अभिमान । वाढविलें आपण म्हणोनियां ॥३॥