जन्म जरा मरण व्याधी । ही तो उपाधी लागलीसे ॥१॥
लिगाड तेंमुळीं वायां । जैसी छाया अभ्रीची ॥२॥
विषयकर्दमाचें मेळीं । विठ्ठल वनमाळीं येवो आतां ॥३॥
एका जनार्दनीं ध्यास । अवघीं आस पायां पैं ॥४॥