कासया संसार लाविला छंद । तेणें हा गोविद अंतरला ॥१॥
न कळे दिवस जातो तेंकळेना । संसार फिरतसों ॥२॥
एका जनार्दनीं भाकितो करुणा । माझिया वचना चित्त द्यावें ॥३॥