१९०२. कासया निर्मिला अपवित्र संसार

कासया निर्मिला अपवित्र संसार । न घडे विचार योग्यायोग्य ॥१॥
दिननिशीं मना द्रव्याची वासना । परी नारायणा स्मरण नाहीं ॥२॥
ऐसी मी भुललों प्रपंच लिगाडीं । एक जनार्दनीं उडी घाली देवा ॥३॥