न करी आळस रामनाम घेतां । वाचे उच्चारितां काय वेंचे ॥१॥
न लगे द्रव्य धन वेचणेंचि कांहीं । रामनाम गाई सदा मुखीं ॥२॥
सोहळे आचार न लगे विचार । पवित्र परिकर नाम मुखीं ॥३॥
शुद्ध याति कुळ अथवा चांडाळ । स्त्री अथवा बाळ हो कां नीच ॥४॥
एका जनार्दनीं नाहीं यातीचें कारण । वाचे उच्चारण तोचि शुचि ॥५॥
