मूर्ति अनुपम्य विटेवरी साजिरी । पाउलें गोजिरें कोविळीं तीं ॥१॥
तेथें माझें मन वेडावलें भारी । परत माघारी परतेना ॥२॥
वेधलासेंअ जीव सुखा नाहीं पार । माहेर माहेर पंढरी देखा ॥३॥
एका जनार्दनीं सुखाची वसती । भाविकां विश्रांती पंढरीरावा ॥४॥
मूर्ति अनुपम्य विटेवरी साजिरी । पाउलें गोजिरें कोविळीं तीं ॥१॥
तेथें माझें मन वेडावलें भारी । परत माघारी परतेना ॥२॥
वेधलासेंअ जीव सुखा नाहीं पार । माहेर माहेर पंढरी देखा ॥३॥
एका जनार्दनीं सुखाची वसती । भाविकां विश्रांती पंढरीरावा ॥४॥