वैकुंठीचा राणा येउनी लवलाहो । सुकुमारा पाहे अवलोकुनी ॥१॥
धांवूनियां देव गळां घाली मिठी । आलिंगला पोटीं सदगदित ॥२॥
म्हणे बाळा काय इच्छा पोटीं आहे । माग लवलाहे पुरवीन ॥३॥
एका जनार्दनीं नुठवी दुजी आई । ऐसें कांही देई मजलागीं ॥४॥