पिता क्रोधें पुसे बाळा । काय शिकला तें सांगें ॥१॥
येरु म्हणे नारायण । काहीं यावांचून मी नेणें ॥२॥
एका जनार्दनीं ऎकतां मात । जाहला संतप्त मानसीं ॥३॥