तुळशी पाहतां आपोआप । सहज जाय पापताप ॥१॥
तुळशी सेवा रे जननी । जे पढिये जनार्दनीं ॥२॥
करितां प्रदक्षणा मनें । भवरोगा उपशमन ॥३॥
मुळीं निक्षेपितां जळ । कळिकाळा सुटे पळ ॥४॥
जिचे लागतां सिंतोडे । कर्माकर्म समूळ उडे ॥५॥
भावें करितां पूजन । भगवंती होय समाधान ॥६॥
मुळी मृत्तिका कपाळीं । जन्ममरणा होय होळी ॥७॥
सेवी एका जनार्दन । तुळशी सबाह्य हरी पूर्ण ॥८॥
