कोणे एके दिनीं । तुळशीं घालितां हो पाणी ॥१॥
देव मानी त्याचा भार । तोडितसे वेरझार ॥२॥
शीण भाग काहीं । तया येऊं देत नाहीं ॥३॥
ऎसा कपाळु जनार्दन । एका वंदितसे चरण ॥४॥
कोणे एके दिनीं । तुळशीं घालितां हो पाणी ॥१॥
देव मानी त्याचा भार । तोडितसे वेरझार ॥२॥
शीण भाग काहीं । तया येऊं देत नाहीं ॥३॥
ऎसा कपाळु जनार्दन । एका वंदितसे चरण ॥४॥