पिता पुत्र नातु सर्व काळें ग्रासिलें । उरले ते गेले काळमुखीं ॥१॥
सायास करूनि वाढविती माझें । परि काळाचें तें खाजें नेणती ते ॥२॥
बाळतरुण वृद्धदशातें पावती । परी न म्हणती रामराम ॥३॥
एका जनार्दनीं भुलला गव्हार । न करी स्वहिताचा ॥४॥
पिता पुत्र नातु सर्व काळें ग्रासिलें । उरले ते गेले काळमुखीं ॥१॥
सायास करूनि वाढविती माझें । परि काळाचें तें खाजें नेणती ते ॥२॥
बाळतरुण वृद्धदशातें पावती । परी न म्हणती रामराम ॥३॥
एका जनार्दनीं भुलला गव्हार । न करी स्वहिताचा ॥४॥