बधिर जाले पैं श्रवण । जाले दंत उन्मळण ॥१॥
अझुनी काय धरिसी माया । गेलीं इंद्रियें विलया ॥२॥
नाकीं श्लेष्मांचा खाल्लोळ । तोंडावाटे पडे लाळ ॥३॥
टरपुर वाजे गुदद्वार । चरणीं सांडिली व्यापार ॥४॥
वृषण आलें गुडघ्यावरी । शिश्न लोंबें पीठचाचरी ॥५॥
कफवात पैं सुटला । शरीर कांपे चळवळा ॥६॥
लहान थोर ते हासती । फे फे वांकुल्या दाविता ॥७॥
वागतां चांचपडे भिंती । पोरें बाऊ म्हणोनी पळती ॥८॥
भार्या केली रे आवडी । तो तुजवर बोटें मोडी ॥९॥
स्त्रीये पाहिजे पुरुषभोग । तुज लगला खोकला रोग ॥१०॥
तुज जाणें निरयाकडे । ती काजळकुंका रडे ॥११॥
प्राण आला डोळियासी । कैसी स्वार्थ न सांडिसी ॥१२॥
आंगण जालें रे विदेश । किती करिसी विषयसोस ॥१३॥
आप्त म्हणती कां मरेना । पालटु जाला याचिया चिन्हा ॥१४॥
एका जनार्दनीं निष्काम । भजा भजा रे परब्रह्मा ॥१५॥
