हें तों अवघें फजितीचें भांड । अंतकाळीं तोंड काळें करती ॥१॥
चालता इंदियें म्हणती माझें माझें । अंतकाळीचें वोझें न घेती हे ॥२॥
जरा आलिया निकट भरुनी । जाती हे पळोनि आपुले गृहां ॥३॥
एका जनार्दनीं धरी हा विश्वास । रामनामीं ध्यास सुखें करी ॥४॥
हें तों अवघें फजितीचें भांड । अंतकाळीं तोंड काळें करती ॥१॥
चालता इंदियें म्हणती माझें माझें । अंतकाळीचें वोझें न घेती हे ॥२॥
जरा आलिया निकट भरुनी । जाती हे पळोनि आपुले गृहां ॥३॥
एका जनार्दनीं धरी हा विश्वास । रामनामीं ध्यास सुखें करी ॥४॥