३०५०. अविद्येचे भ्रांतपण

अविद्येचे भ्रांतपण । मिथ्या दावी साच धन ॥१॥
तेथ गुंतती लिगाडा । तेणें पडे पायीं खोडा ॥२॥
जन्ममाण भोंवरा । भ्रमें फिरसी निर्धारा ॥३॥
कळोनि कां रें वेडा होसी । एका जनार्दनीं न पाहसी ॥४॥