स्त्रियांचें सगतीं । नोहें परमार्थ निश्चिती ॥१॥
स्वप्नीं होतां दरुशन । तेथेंच गुंततसे मन ॥२॥
पहा स्त्रियांच्या अंगसंगे । भुलविला ऋषिश्रृंग ॥३॥
विश्वामित्र तपिया खाणी । कुत्रा करूनी हिंडे वनीं ॥४॥
ऐसे भुलले थोर थोर । तेथें जीव किती पामर ॥५॥
एका जनार्दनीं भुलले । वायां स्त्रीसंगीं गुंतलें ॥६॥
