वायांविण करुं नये बोभाट । सांपडली वाट सरळ आम्हां ॥१॥
आतां नाहीं भय तत्त्वतां । ठेविला माथा चरणावरी ॥२॥
धरिल्या जन्माचें सार्थक । निवारला थोर धाक ॥३॥
गेला मागील तो शीण । तुमचें दरुशन होतांची ॥४॥
पूर्णपणें पूर्ण जाहलों । एका जनार्दनीं धालों ॥५॥