२४८२. आणिकांचे धरितां आस

आणिकांचे धरितां आस । होतो नाश जीवित्वा ॥१॥
म्हणोनि निर्धारिलें मन । धरिलें ठाणें रामकृष्ण ॥२॥
न धांवे आतां कोठें मन । हृदयीं ध्यान धरिलें तें ॥३॥
एका जनार्दनीं प्राण । ठेविला जाण समूळ चरणीं ॥४॥