द्वारकेहुनी धांवणें । केलें पुंडलिकाकारणें ॥१॥
ऐसा कृपाळू उदार । उभा विटेश्यामसुंदर ॥२॥
न बोले म्हणोनि पाहे पुढें । चित्त ठेविलें तिकडे ॥३॥
एका म्हणे जनार्दनीं । धन्य पुंडलिक मुनी ॥४॥
द्वारकेहुनी धांवणें । केलें पुंडलिकाकारणें ॥१॥
ऐसा कृपाळू उदार । उभा विटेश्यामसुंदर ॥२॥
न बोले म्हणोनि पाहे पुढें । चित्त ठेविलें तिकडे ॥३॥
एका म्हणे जनार्दनीं । धन्य पुंडलिक मुनी ॥४॥