कृपाळुपणें उभा विटेवरी । पाहे अवलोकोनी दृष्टीभरी ॥१॥
न पुरेचि धणी न बैसे खालीं । उभा राहे समचि पाउलीं ॥२॥
युगें जाहलीं नोहे लेखा । एका जनार्दनीं भुलला देखा ॥३॥