चातकाची तहान किती । तृप्ति करूनि निववी क्षिती ॥१॥
धेनु वत्सातें वोरसे । घरीं दुभतें पुरवी जैसें ॥२॥
पक्कान्न सेवुं नेणती बाळें । माता मुखीं घालीं बळें ॥३॥
एका जनार्दनीं बोले । एकपण माझें नेलें ॥४॥
चातकाची तहान किती । तृप्ति करूनि निववी क्षिती ॥१॥
धेनु वत्सातें वोरसे । घरीं दुभतें पुरवी जैसें ॥२॥
पक्कान्न सेवुं नेणती बाळें । माता मुखीं घालीं बळें ॥३॥
एका जनार्दनीं बोले । एकपण माझें नेलें ॥४॥