आनंद अद्वय नित्य निरामय । सावळा भासताहे मजलागीं ॥१॥
वेधु तयाचा माझिया जीवा । काया वाचा मनोभावा लागलासे ॥२॥
वेधलें मन झालें उन्मन । देखतां चरण गोड वाटे ॥३॥
पाहतां पावतां पारुषला जीव । एका जनार्दनीं देव कळों आला ॥४॥
आनंद अद्वय नित्य निरामय । सावळा भासताहे मजलागीं ॥१॥
वेधु तयाचा माझिया जीवा । काया वाचा मनोभावा लागलासे ॥२॥
वेधलें मन झालें उन्मन । देखतां चरण गोड वाटे ॥३॥
पाहतां पावतां पारुषला जीव । एका जनार्दनीं देव कळों आला ॥४॥