देव तुष्टला मय दे घे । तुजावांचुनी कांही नेघे ॥१॥
देवा इतुली कृपा करीं । जो मी तुझा घोट भरीं ॥२॥
आणिक कांहीं मागेन जरी । तरी मज दंडावें हरी ॥३॥
वैकुंठ देई रे एका । तो तंव फोडीव फटका ॥४॥
क्षीरसागर शेषशयन । इतुकें न दे चाळवण ॥५॥
सोहं पद विसावून । देतां घेतां लाजिरवाणें ॥६॥
एका जनार्दनीं तुष्टला । सकल सर्वांगी घोटला ॥७॥
