१९६४. दास्यत्व करीन मी देवा

दास्यत्व करीन मी देवा । माझी पुरवा आस तुम्ही ॥१॥
देऊनियां कृपादान । निरवावें जाण संतांसी ॥२॥
मग ते धरितां आपुलें करीं । होती कामारी भुक्ति मुक्ति ॥३॥
एका जनार्दनीं शरण । तुमचें महिमान न कळे ॥४॥