जाणती हे हातवटी । संत पोटीं दयाळू ॥१॥
न म्हणती अधम जन । करिती कृपेचें पोषण ॥२॥
शुचि अशुचि न म्हणे कांहीं । एकरुप वर्ते देहीं ॥३॥
एका जनार्दनीं मज । तारियेलें तेणे सहज ॥४॥
जाणती हे हातवटी । संत पोटीं दयाळू ॥१॥
न म्हणती अधम जन । करिती कृपेचें पोषण ॥२॥
शुचि अशुचि न म्हणे कांहीं । एकरुप वर्ते देहीं ॥३॥
एका जनार्दनीं मज । तारियेलें तेणे सहज ॥४॥