फार बोलूं काय वांया । जाणवेल पाया चित्त माझें ॥१॥
धन्य धन्य तुम्ही संत । कॄपावंत संसारीं ॥२॥
उत्तीर्णपणें मज दासा । पुरवा इच्छा कृपाळुवा ॥३॥
शरण एका जनार्दनीं । कृपा करुना तुम्हीं संत ॥४॥
फार बोलूं काय वांया । जाणवेल पाया चित्त माझें ॥१॥
धन्य धन्य तुम्ही संत । कॄपावंत संसारीं ॥२॥
उत्तीर्णपणें मज दासा । पुरवा इच्छा कृपाळुवा ॥३॥
शरण एका जनार्दनीं । कृपा करुना तुम्हीं संत ॥४॥