संतचरणीं जीवभाव । ठेविला देह विसर ॥१॥
आतां तुम्हीं उपेक्षिल्यावरी । कोण वानील तुमची थोरी ॥२॥
बहु जाहलों कासावीस धरली कास आदरें ॥३॥
एका जनार्दनीं परता । करितां लाज येई माथां ॥४॥