तुम्ही कृपा केलियावरी । पात्र होईन निर्धारी ॥१॥
आतां नका धरूं दुजें । मीतूंपणाचें उतरा ओझें ॥२॥
एका जनार्दनीं शरण । जीवींची निजखूण त्या द्यावी ॥३॥