ज्ञान ध्यान जप तप तें साधन । तें हे संतनिधान सखे माझे ॥१॥
संतापायीं आधीं जावें वो शरण । संसार बोळवण होय तणें ॥२॥
तयाचे हें मुळ संतांचे पाय । आणीक उपाय नाही नाहीं ॥३॥
द्वैत अद्वैताचा न सरेचि कोंभ । तो हाचि स्वयंभ संतसंग ॥४॥
एका जनार्दनीं परब्रह्मा जाम । द्वैत क्रियाकर्म तेथे नाहीं ॥५॥
