१५८७. सदा वसे अंगीं शांती

सदा वसे अंगीं शांती । चारी मुक्ति होती दासी ॥१॥
तोचि सखे हरीचे दास । सदा सोंवळे उदास ॥२॥
कामक्रोधाची वार्ता । अंगीं नाहीं पैं सर्वथा ॥३॥
एका जनार्दनीं निष्काम । सदा परिपूर्ण मंगळधाम ॥४॥