यातिहीन असो भला । जो या गेला शरण संतां ॥१॥
त्यांचें जन्ममरण चुकलें । पावन जाहलें तिहीं लोकीं ॥२॥
उत्तम अधम न म्हणती । समचि देती सर्वांसी ॥३॥
शरण एका जनार्दनीं । केलें पावन दीनालागुनी ॥४॥