उदार संत एक जगीं । वागवितीं अंगीं सामर्थ्य ॥१॥
काय महिमा वर्णू दीन । पातकीं पावन करिती जगीं ॥२॥
अधम आणि पापराशी । दरुशनें त्यांसी उद्धार ॥३॥
लागत त्यांच्या चरणकमळीं । पापतांपां होय होळी ॥४॥
एका जनार्दनीं भेटतां । हरे संसाराची चिंता ॥५॥