मीही संतचरण वंदीतसे माथां । वेदादि साम्यता थोडी तेथें ॥१॥
पुराणासी धाड पडलें सांकडे । शास्त्रांचें तें कोडे उगवेल ॥२॥
अहं ब्रह्मा ऐशा श्रुति वेवादती । नेति त्या म्हणती तटस्थ ठेल्या ॥३॥
उपासनामार्ग परंपरा जाला । तो बोध तुला सांगितला ॥४॥
एका जनार्दनीं संतांचा सांगत । न चुको देऊं हित आपुलें तूं ॥५॥