ऐका रे उद्धवा तुज सांगतों गुज । संतचरणरज वंदीं तु सहज ।
तेणें कार्य कारण होईल तुज । अंतरदृष्टी करुनी परीस निज ॥१॥
घाली लोटांगण वंदी चरण । कायावाचामनें धरुनी जीवीं ॥धृ०॥
आलीया संतजन आलिंगन देई । पुजा ती बरवी समर्पावी ।
ज्ञान ध्यान त्याचें करावें जीवीं । हेतु सर्व भावी मनीं धरी उद्धवा ॥२॥
कायिक वाचिक मानसिक भाव । अपीं तेथें जीव देहभाव ।
एक जनार्दनीं तयांचें वैभव । सांगितलें तुज उद्धवा ॥३॥