चरणीं ठेउनि माथा संतांसी पूजावें । उगेंचि ऐकावें हरिकीर्तन ॥१॥
कलीमाजीं श्रेष्ठ कलीमाजी श्रेष्ठ । कीर्तन बोभाटें पळतीं दोष ॥२॥
न लगे नाना युक्ती व्युप्तत्तीचें वर्म । हरीचें कीर्तन सोपें बहु ॥३॥
योगयागादिक नोहें यथासांग । तेणें होय भंग सर्व कर्मां ॥४॥
एका जनार्दनीं धरुनि विश्वास । जाई तूं संतांस शरण सुखें ॥५॥