जें पदींनिरुपण तेंचि हृदयीं ध्यान । तेथें सहजीं स्थिर राहे मन ।
कीर्तनासी तोषोनि कळिकाळ तुष्टला । समाधीसी समाधान रे ॥१॥
कीर्तनें सिद्धि कीर्तनें सिद्धि । कीर्तनें समाधान बुद्धी ।
कीर्तनीं विनटले नारद प्रल्हाद । द्वंद्वामाजीं समाधी रे ॥२॥
कीर्त्नीं सद्भाव अखंड अहर्निशीं । पाप नरिघे त्याच्या देशीं ।
निजनामे निष्पाप अंतर देखोनीं देव तिष्ठे तयापशीं रे ॥३॥
हरिनम कीर्तनें अभिमान सरे । आणिक श्रेष्ठ आहे काज ।
सद्भावें कीर्तनीं गातां पैं नाचतां । लोकेषणा सांडीं लाज रे ॥४॥
कलीमाजी कीर्तन श्रेष्ठ पैं साधन । साच अन मानी ज्यांचें मन ।
नामासी विन्मुख जन्म त्यसी दुःख । त्या केविं होय समाधान रे ॥५॥
कीर्तानाचेनि पंथें लाजविलीं तीर्थें । जप तपासे केले मुक्त ।
हरिनामे लोधला देवाधि देवो । वैकुंठचि केलें तेथें रे ॥६॥
व्रतां तपां तीर्थों न भेटे जो पाहतां । तो कीर्तनीं सांपडे देवो ।
तनु मन प्राणें कीर्तनीं विनटले । भावा विकला वासुदेवो रे ॥७॥
एका जनार्दनीं कीर्तन भावें । श्रोता वक्ता ऐसें लाहावें ।
गर्जत नामें निशाण लागुनि । सकळिकां वैकुंठासी जावें रे ॥८॥
