१३८७. देवासी प्रिय होय कीर्तन

देवासी प्रिय होय कीर्तन । नाचे येऊन आनंदे ॥१॥
न विचारी यतीकुळ । असोत अमंगळ भलतैसे ॥२॥
करिती कीर्तन अनन्यभावें । ते पढिये जीवेंभावें ॥३॥
शरण एका जनार्दनीं । कुळें पावन होती कीर्तनीं ॥४॥